پارت چهل و چهارم :
در همین زمان، یک جفت کفش براق مردانه، دامنهی دیدش را پر کرد. دستپاچه، بینیاش را بالا کشید و با پشت دست، گونهی خیسش را پاک کرد. وقتی سعی کرد از آرمین فاصله بگیرد، او نزدیکتر آمد.
مانند کسی که به تازگی با یک پدیدهی فرابشری روبهرو شده بود، صورتش را به دقت بررسی کرد و خبری گفت:
_ این دفعه واقعا داری گریه میکنی.
دنا با ابروهایی گرهخورده نگاهی به او انداخت و مژههای خیسش
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
سودا
0امیدوارم آرمین واقعا بتونه یه کاری برای دنا بکنه البته مطمئنم می کنه وقتی از آرمین میخونم حس اعتماد بنفس و قدرت ازش میگیرم
۷ روز پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
آدم قابل اعتمادیه (˶ᵔ ᵕ ᵔ˶)
۷ روز پیشسودا
0خداروشکر خیالم راحته واقعا دیگه
۵ روز پیشسودا
0متاسفانه دنا انقد زخم و زیلی شده دیگه جاییش هم درد بگیره چیزی نمیگه بابا پسر دهن باز کن بگو اینجام درد می کنه تا زود یه فکری به حالت بکنن از این قضیه چیز خوبی در نمیاد
۷ روز پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
خودش انقدر خسته شده دیگه راجع به دردای فیزیکی اش فکر نمی کنه.
۷ روز پیشسودا
0اره متاسفانه
۵ روز پیشآذر
0چرا هروقت آرمین به دنا دست می زنه پشتش میسوزه؟؟مشکلی هست؟؟و اینکه یکی از اون موجودات داشت زیر درخت نگاهشون میکرد..چقدر ترسناک 😬😬
۱ هفته پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
تو جلد سوم متوجه میشین :)
۱ هفته پیشیاور همیشهمومن؛
0شوخی میکنی دیگه عامو؟
۶ روز پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
نه دیگه. یه سری چیزا بذرهای جلد سومن :)
۶ روز پیشRaises the moon
1وقتی دو تا درونگرا باهم میرن یه جایی: دنا و آرمین=سکوت، زمزمی حضار ، صدای جیرجیرک شاید یکی یه حرف کوتاهی پروند
۷ روز پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
🤣
۷ روز پیشبانو
1خدا لعنت کنه مهیار رو ، این دردای دنا ک هیچ بی دلیل نیس ولی آنچنان هم حس خوبی به آرمین ندارم ، حس میکنم در ظاهر دوست دنا هست ولی یه چیز خیلی بزرگ رو داره پنهان میکنه ک اگه دنا بفهمه خیلی بد میشه ،بعد اینکه وقتی راجبش میخونم ک گاهی اوقات آرمین اونارو میبینه با اینکه میدونم این کارشه ،ولی بازم میترسم.
۷ روز پیشسودا
0چرا پشت و کمر دنا میسوزه عجیبه وقتی آرمین هم دست زد بهش درد گرفت
۷ روز پیشسودا
1از مهیار متنفرم وایی احمق خودخواه
۷ روز پیشاَسماء
2وای یه دردسر تازه سوزش پشت کمر دنا الکی نیست،خاک تو سر مهیار هم بکنن که انگشتر رو دور انداخت،این آرمین هم یه چیزیش میشه حتما زیر درخت یکی داشت خبری بهش میداد
۱ هفته پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
خوبه که حواستون به همه چیز هست :)
۱ هفته پیشهانی
1دقیقا منم همین حس رو به لبخندای آرمین دارم ،انگار شیطان لبخند میزنه ،مور مورم شد
۱ هفته پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
شاید سندروم لبخند بی قرار داره :)
۱ هفته پیشمحی
0مهیار چرا انقدر نحسیی الان چجوری انگشترو پیدا کنه تو روحت ممنون نویسنده عزیزم عالیه قلم و رمانت محشرهه
۱ هفته پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
ପ(๑•ᴗ•๑)ଓ ♡ خوشم میاد نظرات یه خط در میون فحش به مهیاره :))
۱ هفته پیش.......
0عالی بود♥️ وقتی میگی آرمین لبخند زد من ازش میترسم 😐😁
۱ هفته پیش
نگار حبیبی | نویسنده رمان
ପ(๑•ᴗ•๑)ଓ ♡
۱ هفته پیش
لطفا صبر کنید...

مهناز
0وای خدایاا چقدر لبخنداش مرموزه لعنتی